Seminarium o wspólnocie to nie tylko katechezy, które pomagają nam zrozumieć Boży zamysł względem nas, lecz także nasza odpowiedź dotycząca konkretnych wezwań.

Codzienne rozważania mają nam pomóc podjąć decyzje, które decydują o jakości naszego życia teraz i w przyszłości. Przede wszystkim jest to odpowiedź na powołanie do wspólnoty z Bogiem w Jego Kościele, ale też do wspólnoty z ludźmi w konkretnej grupie. Powinniśmy przy tej okazji zapytać siebie: „Co ja wniosę do tej wspólnoty? Jaką wiarę, miłość, nadzieję mam w moim posagu?". Powinniśmy też sprawdzić, czy jest to wspólnota chrześcijańska, czyli rodzina dzieci Bożych skupiona wokół Chrystusa, czy tylko pobożny klub rozrywkowy albo sekta. Pomoże nam w tym pytanie: „Co daje mi wspólnota? Jaki jest jej cel? Do czego mnie zachęca, dokąd mnie prowadzi?".

Następnym krokiem jest walka duchowa z tym, który niszczy wspólnotę, czyli duchem podziałów (diabłem). Przychodzi on do nas z różnymi pokusami – żeby nie stały się one naszym grzechem, musimy podjąć z nimi walkę: rozpoznać i odrzucić, a potem uczynić w odwecie jakieś dobro! Więcej o tym znajdzie się w podrozdziale „Walka duchowa o jedność wspólnoty. (Wojna w moim sercu)".

Sztukę walki duchowej trzeba poznać i ćwiczyć, ponieważ toczy się ona nieustannie we wszystkich naszych wyborach. To, jak wybierać między dobrem i złem ukrytym (pokusą), poćwiczymy na konkretnych przykładach, korzystając ze wskazówek dla członków wspólnoty, zawartych w rozdziale „Świecki w grupie modlitewnej".

Na koniec to, do czego zmierzamy, czyli odszukanie swojego miejsca w organizmie wspólnoty, by funkcjonować w nim jako żywy członek. Potrzebujemy do tego umiejętności rozeznawania, czyli wybierania między dobrem a dobrem innym, które zostało dla nas specjalnie z góry przez Boga przygotowane, byśmy je pełnili, czyli jest naszym charyzmatem. Szukamy woli Boga, ponieważ wiemy, że Kościół to wspólnota prowadzona przez Ducha Świętego.

Seminarium o wspólnocie opiera się na trzech filarach. Ich kolejność w praktyce jest następująca:

1. Na spotkaniu modlitewnym wspólnoty możemy nasze osobiste doświadczenia ujrzeć w świetle Bożego Słowa i nauki Jezusa zachowanej w Kościele (depozyt wiary) przez Ducha Świętego. To On prowadzi ku pełni poznania prawdy. Na spotkaniu modlitewnym wspólnie wielbimy Boga, który objawia nam Siebie. Dziękujemy za otrzymane dary i prosimy za tych, którzy potrzebują pomocy.

2. Fundamentalne dla naszej wiary jest nasze osobiste, codzienne spotkanie z Bogiem podczas rozważania Słowa Bożego (praca z podręcznikiem). Tu dokonuje się najistotniejsza przemiana: uczymy się słuchać Boga i odpowiadać Bogu. W tym dialogu powstaje relacja zaufania, więź przyjaźni z Jezusem. Odkrywamy Jego obecność i działanie w naszym życiu dziś. Owocami tego spotkania dzielimy się w naszej małej grupie.

3. Na spotkaniu małej grupy dzielimy się wiarą, czyli tym, co odkryliśmy, usłyszeliśmy i jak odpowiedzieliśmy Bogu, czyli jakie podjęliśmy decyzje i co zrobiliśmy. Dzięki temu możemy rozpoznać, zobaczyć, zrozumieć działanie Boga w naszym życiu. Oglądamy cuda. Osoby, które pragną skorzystać jak najwięcej, wkrótce odkryją, że każdy zaproponowany element ma swoje wyjątkowe znaczenie.